In tempore Romanorum
Beste klant, liefste leverancier
Excuses mocht de titel van dit ‘laat’ nieuwjaarsbriefje niet meteen duidelijk zijn voor u.
“In tempore Romanorum” betekent “in de tijd van de Romeinen”. En die tijd is voorbij. Voorgoed. Ik ben de Romeinen dankbaar voor het feit dat ze de kalender in het leven geroepen hebben. Maar precies die kalender wil ik niet langer als nieuwjaarsgeschenk in mijn brievenbus gepropt, geplooid of wat-dan-ook vinden.
Oké: relatiegeschenken horen bij de stiel als u zaken doet. U krijgt ze, u geeft ze. ‘t Is dus megasympathiek dat u me rond deze tijd wilt verwennen met plooibare kalendertjes vol kiekjes van net geworpen kattenjongen, nauwelijks bezoedelde natuurgebieden of stillevens met organische groenten. Het ontroert me zelfs hoe ze haarfijn bijeengehouden worden door kilometers vakkundig opgekruld metaal of plastic. Toch heb ik er in mijn actieve leven bitter weinig aan.
Anno (alweer een Latijns woord - eeeek!) 2010 zit mijn kalender immers in mijn iPhone en op mijn Mac. Gelinkt, gesyncd van Google tot Ical naar Busycal en helemaal terug. Als ik ze wis, wordt het geen smeerboel van 35 soorten inkt en post-its. Delete, rewrite. Save en klaar is kees. This is the era of digitalism.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben een print girl, dus blijf gerust me voeden met creaties op papier. Zo is bv. de agenda van Drukkerij Sint-Joris elk jaar weer een kunstwerkje op zich. De occasionele vermelding van de maanden neem ik er graag bij. Maar meer hoeft het niet te zijn.
Beste medemensen en dierbare klanten, dit is mijn wens voor 2010 en lang daarna: schenk mij vooral uw hart en loyaliteit, maar niet langer uw bureaukalenders. Dan haal ik er ook niet meer nodeloos vingers aan open als ik het ‘bindwerk’ van de papieren massa scheid voor de selectieve afvalophaling. Met bloedende of afgesneden stompjes kan ik voor u, face it, geen deftig werk meer leveren.
Een template hier, een logo daar
… en een gelukkig nieuwjaar!
Mieke
Gent, 12 januari 2010
Recent comments